VRT
Linda D’Halluin werkte tot eind vorig jaar voor een ngo en werd slachtoffer van een herstructurering. “Onder meer door de crisis waren de inkomsten gedaald. De werkgever moest besparen.” Gevolg? Afvloeiingen. Brugpensioen als het kon, ontslag als het moest.
“Ik mag me nog gelukkig prijzen”, zegt Linda. Zij was oud genoeg om in aanmerking te komen voor een brugpensioenregeling. “Mocht ik jonger zijn geweest, was ik misschien ontslagen, en dat zou erger geweest zijn.”
“Nu voel ik nog niets, want voorlopig heb ik mijn loon nog.” Linda zit momenteel in haar periode van vooropzeg en heeft 21 maanden loon uitbetaald gekregen. “In de toekomst zal ik het met een stuk minder moeten doen en ik bereid me daarop voor. Ik houd mijn uitgaven goed bij om te vermijden dat ik boven mijn stand leef.”
Hoe doe je dat? “Je geeft minder uit, je denkt meer na voor je iets koopt. Als ik boodschappen doe, vergelijk ik prijzen. Maar ik heb niet echt gevoel dat ik me iets moet ontzeggen.” Of dat in de toekomst zo zal blijven, weet Linda niet. “Misschien zal ik cava moeten kopen in plaats van champagne of zal ik minder bio-producten kunnen kopen.”
Net op tijd
Het brugpensioen kwam onverwacht en te vroeg, maar Linda blijft niet bij de pakken zitten. “Ik ben er niet minder gelukkig door. Ik heb nog een vrij gunstige regeling uit de brand kunnen slepen, net voor de grote pensioenhervorming van de regering eraan kwam. Mochten jongere ex-collega’s nu ook uit de boot vallen, zal dat aan slechtere voorwaarden zijn.”
Het leven gaat voort. “Ik ben niet pessimistisch. Als ik mijn ex-collega’s op het werk nu bezig hoor over de vele veranderingen, ben ik in zekere zin opgelucht dat ik me daar niet meer druk om hoef te maken, en dat verguldt de pil toch een beetje.
Dit duurt nog jaren
Linda is niet zo optimistisch over de sociaal-economische toestand. “Dit gaat nog enkele jaren duren. Deze crisis is het resultaat van een aantal opeenvolgende crisissen uit de voorbije jaren.”
Ze hoopt dat het niet erger wordt en dat we hier niet afglijden naar Griekse toestanden. “Ik probeer me niet te veel zorgen te maken.” Hoe dan ook wordt alles duurder. “Mochten we hier geen indexkoppeling hebben, zou het allemaal nog zwaarder worden.”
“Ik verdien en denk in euro’s”
“De eurolanden hangen nu meer aan elkaar, dus de euro heeft een belangrijke rol”, denkt Linda. “Ik vindt het larie als mensen klagen dat alles vroeger goedkoper was, toen ze in franken betaalden. Je vergelijkt daar met prijzen van meer dan tien jaar geleden. Ik verdien nu euro’s, dus ik denk in euro’s.”
De euro is volgens haar een goede zaak. “Elk land met zijn eigen munteenheid is in deze tijden niet meer aangewezen. Trouwens: het is ook makkelijker als je in Europa op reis gaat. Je hoeft geen geld meer te wisselen en je hoeft ook niet meer om te rekenen.”
Maar er is een maar. “De landen van de eurozone staan niet genoeg op dezelfde lijn”, vindt Linda. “De euro hoeft niet slecht te zijn, maar misschien is het nog te vroeg voor een definitief oordeel.”
Rik Arnoudt
